Agenda

zo 27 jan 2019, 15:00
Concert : Sinfonia bestaat 90 jaar!
Oosterkerk, Hoorn


Alles uit de kast bij Sinfonia
Najaarsconcert Hoorns symfonieorkest Sinfonia o.l.v. Stephan Pas. Bijgewoond op Zaterdag 10 november 2012 in de Oosterkerk te Hoorn.
Recensie uit het Noordhollands Dagblad door Ruud Weissenbach

Het programma dat Sinfonia voor deze avond had samengesteld bestond uit weken van Debussy, Saint Saëns en Delibes. Het programmaboekje gaf uitvoerige informatie, maar de voorzitter betwijfelde of de bezoekers die wel hadden gelezen en hij ging de stukken dus nog maar eens uitleggen. Een aardige geste maar wel overbodig.
Geopend werd met de Petite Suite van Claude Debussy. Deze Suite werd door Debussy gecomponeerd voor piano vierhandig en naar mijn idee is de orkestratie van Henri Büsser zeer geslaagd te noemen. Dezelfde sfeer die we bij orkestwerken van Debussy tegenkomen was hier ook goed voelbaar.

Sinfonia vertolkte fraai het kabbelende water in ‘En Bateau’ en ook in ‘Cortège’ liet dirigent Stephan Pas het orkest transparant spelen, ondanks de forse nagalm in de Oosterkerk.
Niet aldoor was het spel van de diverse musici even zuiver, maar toch werd het stuk lekker heftig afgesloten en viel alles goed samen. De onzuiverheid was de dirigent ook opgevallen en hij nam er heel verstandig flink de tijd voor om het orkest nog maar eens opnieuw te laten stemmen alvorens met de ‘Suite Algérienne’ van Camille Saint Saëns te beginnen.
In de ‘Prélude’ hoorde ik hoe na een donkere nacht de zon op kwam boven de woestijn. Verrukkelijk gespeeld en ook in ‘Rhapsodie Mauresque’ was het genieten van de ragfijne delen en het sterke slot. De dwarsfluit in ‘Rêverie du soir’ bracht de Afrikaannse stemming die de componist zeker bedoeld had en als laatste klonk de ‘Marche Militaire Française’. Sinfonia sloot robuust de Suite af.
Na de pauze stond tweemaal Léo Delibes op het programma. In de diverse delen uit ‘Airs de danse’ kreeg het publiek aangenaam klinkende muziek te horen zoals in ‘Pavane’ en de stevige ‘Finale’ zat. Echte verrassing was het stukje dat nog achter deze ‘Finale’ zat.
Een sfeervolle melodie met een tere mandoline solo, mooi gespeeld door Ans Groen. De balletsuite ‘Sylvia’ eveneens van Delibes werd lekker knallend geopend en na de imposante hoorns brachten de violen duidelijk de spanning van de jacht over. Het orkest haalde alles uit de kast en er werd met veel plezier gespeeld. Leuk was het feest der herkenning in ‘Pizzicati’. Mooi dat Hoorn zo’n programma weet te brengen met louter amateurs.

 

Zoeken