Agenda

zo 27 jan 2019, 15:00
Concert : Sinfonia bestaat 90 jaar!
Oosterkerk, Hoorn


Recensie - Sinfonia op ontdekkingsreis
Voorjaarsconcert in de vorm van een muzikale ontdekkingsreis met als reisgids het symfonieorkest “Sinfonia” uit Hoorn, onder leiding van Stephan Pas dirigent. Klarinetsolo door Johan Kwast. Bijgewoond op zondag 29 mei in de Ontmoetingskerk te Enkhuizen. Er was een matige belangstelling.
Recensie uit het Noordhollands Dagblad door Wim Meilof

“Een reis vol klank en kleur…” richting Scandinavië, was de grondgedachte van de repertoirekeuze van dit voorjaarsconcert. Dan kom je componisten als Sibelius en Gade tegen en de Zweedse dansen van Max Bruch, waar het programma dan ook mee werd geopend.
Het orkest “Sinfonia” legt de lat graag flink hoog, dan heb je iets om naar toe te werken. Enerzijds is het resultaat wel eens nauwelijks een klein zesje, maar anderzijds worden er eveneens ruime voldoendes en soms een goed gescoord. Maar immer een uitmuntend scoren muzikale vreugde en enthousiasme in een symfonieorkest te mogen en kunnen meespelen.

De sectie altviolen was zeker onderbezet, en er zou een evenwichtiger verhouding moeten worden gezocht in de verdeling eerste en tweede violen.
Geopend werd met de dansen 1 t/m 7, en na de pauze de dansen 8 t/m 15. Voor de strijkers geen gemakkelijk werk: hoog op de E-snaar, piapianissimo, flageolets en moeilijke inzetten. En een dankbare bijdrage door de piccolo. Het opvallendste verschil was de zuiverheid in de eerste en tweede violen, na de pauze een stuk beter. Bijstemmen tussen onderdelen is geen schande, integendeel, het getuigt van professie.
Johan Kwast soleerde in het “Adagio voor Klarinet en strijkers” van Baermann op een prima wijze. De compositie dateert uit de tijd dat de klarinet nog maar net was uitgevonden (begin 1700), maar noch de compositie, noch de uitvoering van hedenmiddag verdient niet een royaal compliment.
De vertolking van “Nachklänge von Ossian, op.1” van de Deense componist Niels Gade, was een heerlijk stuk om te beluisteren. Veel volume door de koperblazers, maar ook ragfijn spel om zo de harp ook goed hoorbaar te laten klinken. Beslist het hoogtepunt van dit concert.
Afgesloten werd met “Finlandia” van Sibelius, de canthus firmus in dit werk fungeert als het officieuze volkslied van Finland. Een opvallende rol voor de bastuba, en voor de paukenist moet dit zijn partij van het jaar geweest zijn. Dan weet je weer waarom een musicus soms een topsporter is.
Het slot was ronduit heroïsch te noemen, echt Sibelius. Maar ook echt “Sinfonia”: een leuk concert, vergiffenis voor een soms wat mindere inzet, en een ruime voldoende voor alle muzikale vreugde van deze zondagmiddag.

 

Zoeken